همسرانه

همیشه بدنبال یک همراه بودم، بدنبال یک همسفر... بدنبال مرامی که برخاسته از حب علی(ع) باشد، مرامی که بتوانم شاگردی اش را کنم...

و امروز چقدر زیبا برایم معنا میشود کلمه" همسر"...

همسر یعنی " تکیه گاه امن خانه"

همسر "یعنی همه نگرانیها را تنهایی به دوش بکشد اما نگذارد برای لحظه ای نگران شوی"

همسر یعنی "بهترین همراه برای ریختن برنامه های فرهنگی "

همسر یعنی "هر روز به تو یاد اوری کند هدف و اعتقاداتت را "

همسر یعنی "درد داشتن، دغدغه اسلام داشتن"

همسر یعنی "در همه وجود و رفتارو گفتارش، مرام و حب علی(ع) را دیدن"

همسر یعنی "به تو بیاموزد چگونه زندگیت را وقف اسلام کنی"

همسر یعنی "ذره ای نگران اینده و تربیت فرزندت نباشی، چرا که میبینی مرامِ پدرش را"...

و در اخر همسر یعنی "همسفر تا بهشت" !

و "همسر" چه واژه ی مقدسیست برایم...

"یاحق"